KULDAMAD

Yaşamı severdi, sevdikce çoştu,
Gönüller köşkünde  mutluydu, hoştu.
Emeller eyledi, dostluğa  koştu
Kötülük hışmında   yaren olmadı.
 
Azmini katladı , yaşam yolunda,
Gayreti zorladı , türlü konumda.
Amaca ulaştı , sabır  sonunda
Yavan kaldı  yazık  deren olmadı.
 
Haddince uğraştı , emeği buydu.
Azmini  güç bildi , gayretle  doydu
Bilimi   zorladı , ilmine  uydu
Gönül bağı vardı   giren olmadı 
 
Cahalet bağıydı , aman vermedi,
Her derde katlandı , iştahı ölmedi
Tecelli gül dedi , kader gülmedi,
Dünyalık  bir minder  seren olmadı.


Geldiği  alem de ,  sade   yalındı.
Haddini  hoş gördü , biraz  salındı
Emeği  ellendi , hakkı çalındı
Koruyup  bir  el  kol   geren olmadı.

Kul kusursuz denmez , akıl   saf ola,
Bu yüzden  bazen de  yazım  mahfola
Kusuru  boyunca  , ama  af ola,
Denilmez ki  onu   yeren olmadı
 
Arzusu yazımdı  , yazdıkça doldu,
Her yazım sonunda  muradı  buldu:
Taşmamak , şaşmamak hedefi oldu
Gene de sırrına eren olmadı.
 
Huzuru  tatmadı , dünya bolunda.
Sebebler aradı , neyse  kurunda
Mutluluk içinde ,  azmin yolunda,
Acılar  güç verdi  geren olmadı